Сказаў Вясѐлкін Вася:

- Хвалю за дысцыпліну.

Мой клас увесь сабраўся.

Гані, шафѐр, машыну...

Ляціць аўтобус па шашы.

Глядзяць з акенца малышы.

Мігцяць фіранкі, як флажкі,

І шоўкавыя фартушкі,

І новыя фуражкі.

Лагодна і пакорна,

Адзетыя па форме,

Сядзяць індык з барашкам.

А за машынай пеша

Услед жырафа чэша,

А за жырафай - ох, ох, ох

-Цялѐпкаецца насарог,

Ажно дрыжыць пад імі дол.

- А вы куды? - Мы на футбол.

- А хіба ў нас сягоння матч?

-Спытаў шафѐр з кабіны.

- А вы - балельшчык, Кот-вусач?

Дык самі знаць павінны,

Што ў нас на стадыѐне

Выдатны дзень сягоння:

Аслам забілі гол зайцы.

Вось малайцы дык малайцы!

Давай прачытаем гук Ф выразна !

Ф —ф. Ф — ф — ф! Ф— ф — ф?

А цяпер прачытай літару Ф плаўна і доўга.

Ф — ф — Ф — ф — Ф — ф — Ф — ф

Прачытай адрыўна з прыпынкамі.

Ф - Ф — Ф — Ф — Ф— Ф — Ф

Вымаві гукі [ф], [ф’] перад люстэркам і звярні ўвагу на тое, як з рота выходзіць паветра. Ці ёсць нейкія перашкоды?

Калі ты прамаўляеш гукі [ф] і [ф’], паветра пераадольвае перашкоды: вусны і зубы. Спяваць гэтыя гукі нельга. Значыць, гукі [ф] і [ф’] - зычныя.

Твой голас не ўдзельнічае ў вымаўленні гэтых гукаў. Значыць, гукі [ф] і [ф'] - зычныя глухія.

Калі пры вымаўленні гуку дадаць голас, то атрымаюцца звонкія гукі [у] і [у’]. Значыць, [ф] і [ф’] — зычныя глухія, парныя па глухасці/звонкасці.

Гукі [ф] і [ф’] на пісьме абазначаюць літарай Ф [эф].

Гэта дваццаць другая літара рускага алфавіту